Veelgestelde vragen

Ik heb alle Esther Verhoefs al gelezen, nu overweeg ik de EscoBer-reeks. Zie ik daarin Esthers schrijfstijl terug of zijn ze meer ''mannelijk'' geschreven, door de invloed van Berry?

De Escobers hebben duidelijk Esthers handtekening, wel zijn ze sneller en rauwer en bevatten meer actie. Op www.escober.nl kun je fragmenten van alle Escobers lezen. Klik op ''boeken'' en vervolgens kun je per titel een ''fragment'' kiezen.

Ik heb een geweldig plot bedacht/iets meegemaakt dat je mag gebruiken voor je boek!

Dank je, maar nee. Ik schrijf heel intuïtief. Schrijven is voor mij een persoonlijk, kwetsbaar proces, dat ik in alle rust en alleen wil doen. Plots en verhaallijnen, zelfs personages, ontstaan gaandeweg. Een plot als uitgangspunt nemen is gewoon niet mijn (schrijf)stijl.

Hoe lang schrijf jij over een boek?

Ik schrijf vaak losse scènes en dialogen die nog geen plaats hebben in een boek. Ik bewaar ze allemaal wel. Soms zijn stukken die ik in een boek verwerk al jaren eerder geschreven. Daarom is het moeilijk aan te geven hoe lang ik aan één stuk aan een boek schrijf, maar gemiddeld is dat minstens 7 tot 12 maanden.

Rendez-vous speelt zich volledig in Frankrijk af. Ook voor Déjá vu heb je gekozen voor Frankrijk als decor. Waarom?

Frankrijk inspireert. Ik heb er vier jaar fulltime gewoond en verblijf zo vaak mogelijk in ons Franse huis. In Rendez-vous heb ik het zomerse Frankrijk beschreven, de krekels, de zinderende heuvels. In herfst en winter oogt de regio totaal anders. De wouden ademen dan mist uit, die blijft hangen boven de stoppelvelden. Vocht kruipt in de muren en in de dorpen blijven de luiken gesloten. Dit decor leende zich bij uitstek voor een beklemmende thriller.

De vriendschap tussen Eva en Dianne in Déjà vu voelt heel 'echt' aan, alsof je zelf zo'n vriendschap hebt ervaren. Klopt dat?

Zo'n levenslange vriendschap als die tussen Eva en Dianne heb ik helaas nooit gekend. Maar je hoeft ook niet alles zelf te hebben meegemaakt om er met veel inlevingsvermogen over te kunnen schrijven, natuurlijk – stel je voor! Ik vermoed dat veel mensen zich in Eva of Dianne kunnen herkennen, omdat we allemaal wel eens hebben ondervonden hoe het voelt als iemand die je heel na staat, een andere richting kiest. Dus ik ook.

Deel je de mening van je personages?

Tijdens het schrijven krijgen mijn personages een eigen gezicht en identiteit, die staat los van mij als schrijver. Hun meningen en uitspraken zijn gebaseerd op wat zij hebben meegemaakt en hoe ze in het leven staan. Het komt dan ook zelden voor dat een personage exact mijn mening verwoordt, daarentegen best vaak dat een mening van een personage, hoe uitgesproken ook, haaks staat op die van mij.

Komt er een vervolg op Rendez-vous?

Dat wil ik niet uitsluiten. Maar zoals ik er nu in sta, zie ik me dat niet op korte termijn schrijven. Eerder over tien, vijftien jaar. Het is nu nog te vroeg.

Hoe is de liefde voor schrijven tot stand gekomen?

Die is er altijd al geweest. Ik schreef als kind al en dat deed ik ook toen bij voorkeur 's avonds en 's nachts. Maar het is niet zozeer liefde, eerder een innerlijke drang. Die hoopt zich ook op. Als ik een week niet heb geschreven, ''knalt'' het er echt uit als ik eenmaal achter het toetsenbord ga zitten.

De filmrechten van Rendez-vous zijn al in 2006 aangekocht door Endemol, wanneer komt de film?

Het laatste wat ik heb gehoord is dat de KRO Rendez-vous als miniserie zou willen uitzenden. Maar voor zover ik weet is de film zelf nog niet gedraaid. Zodra er nieuws is, wordt dat meteen op de site gezet.

Hoe schrijf je?

Het begint altijd met scènes, losse flarden: een gedachte, dialogen, een sfeertekening. Ik heb dan alleen nog heel vage ideeën en ik schrijf puur intuïtief, meestal op muziek die qua sfeer bij het boek past. Ook reizen inspireert enorm. Over het verhaal en de ontwikkelingen begin ik pas te denken als ik puur op intuïtie al een heel eind ben gekomen. Als het verhaal rond is, begint het Grote Schrappen: hele hoofdstukken sneuvelen, maar ik heb ze wel moeten schrijven om de personages en de omgeving voor mezelf tot leven te brengen.

Waar woont Leon Wagner?

In mijn hoofd :-)

Waarom reageer je niet persoonlijk op mails en vragen?

Omdat me daarvoor gewoonweg de tijd ontbreekt. Vroeger stuurde ik iedereen die de moeite nam om me te mailen of iets in het gastenboek te schrijven een bericht terug, maar halverwege 2007 moest ik daarmee ophouden; het werden er te veel. Ik werd bijna bang om mijn mail binnen te halen. Maar dat ik niet meer kan reageren neemt niet weg dat ik heel blij ben met elke reactie, en ze allemaal lees. Het geeft een onbeschrijflijk goed gevoel als ik hoor of lees dat lezers zich net zo in mijn boeken verliezen als ik mezelf tijdens het schrijven ervan.

De Jurk van de cover van Alles te verliezen, hoe kom ik eraan?

Er is (met man en macht) geprobeerd te achterhalen waar De Jurk vandaan kwam, maar helaas... Een goede coupeuse zou echter, met het boek in de hand, een heel eind kunnen komen!

Ik wil ook schrijver worden. Kun je mijn manuscript lezen en van tips voorzien?

Het begeleiden van (roman)schrijvers en hun werk beoordelen is echt een vak apart. Niet mijn ding. Er zijn een aantal praktische boeken geschreven waar je veel aan kunt hebben, zoals Bestseller van Paul Sebes en algemener: Over leven en schrijven van Stephen King. Ook kun je je wenden tot een schrijfclub, cursus en/of internetfora voor (beginnende) schrijvers.

Wat voor boeken lees je zelf graag?

Van alles: romans, thrillers, (auto)biografieën, informatieve boeken. Ik beperk me tot boeken die me op wat voor manier dan ook inspireren of boeien. Vaak maak ik daarbij blijkbaar (voor anderen) merkwaardige keuzes. Zolang ze voor mij werken, is het prima. Ik lees niet zoveel als ik zou willen (één boek per 3 weken), vooral omdat ik er door toegenomen drukte steeds minder aan toekom.

Welke boeken zou iedereen moeten lezen?

Poeh... Wat je goed vindt is zo persoonlijk, zo smaakgebonden. En ook sterk afhankelijk van wie je bent, je stemming en waar je op dat moment staat in het leven. Maar probeer eens een Alex Boogers, hij verdient echt een veel groter lezerspubliek, al zijn boeken zijn pageturners. En Doodsangst van Greg Iles, mijn favoriete boek. Ik heb ook zendingsdrang met Escober. Dat komt vooral omdat ik te vaak vrouwen om me heen hoor roepen dat actiethrillers niets voor hen zijn, terwijl ze nog nooit een Escober hebben gelezen... Gewoon eens proberen!